niebawem się zacznie latanie po uczelni, wyścig szczurów i inne głupstwa z gotowaniem włącznie wrzucone w jeden worek :/ Jakoś nie mam sił żeby to ogarnąć, jakoś nie chce stać się kimś poważniejszym. Nie tak to miało wszystko być. Mało tego-po raz kolejny to moje jak dotychczas krótkie życie pokazało mi, że świat nadal jest zacofany jeśli chodzi o uprawnienia. Mowa tutaj oczywiście o tym, że czasem żałuje...tak żałuje, że jestem dziewczyną. Chociaż powinnam być dumna z tego jaka jestem, co potrafie i co mnie interesuje. Dziewczyna z wyglądu jak każda inna lecz w głowie prócz przysłowiowych "świecidełek i szpileczek" siedzą mi techniczne rzeczy, marzenia do osiągnięcia związane z motoryzacją. Tylko czemu jeszcze ktokolwiek się dziwi na widok dziewczyny zaglądającej pod maske samochodu lub będącej w męskim towarzystwie. Chciałabym się tego nauczyć, poznać i zakochać w tym wszystkim. Pasji, ambicji mi nie brakuje lecz komentarze co niektórych "samców" są jak zimny kubeł wody. Doświadczyłam, że i faceci potrafią być nieudolni i beznadziejni nawet za kierownicą, szkoda że moim kosztem. Może nie tylko ja jedna tak mam..baa napewno nie tylko ja ale co z tego.. Potrzeba mi czasu a osiągne wszystko co planuje nie po to by pokazać, że też potrafie LECZ DLA SIEBIE. Czuje, że stoje na pograniczu dwóch światów i trudno mi będzie to pogodzić z sensem. Ale uda mi się to..może kiedyś..ale uda. Tymczasem musze zakasać rękawy i postarać się by nie umrzeć z głodu na studiach gotowanie to czarna magia, ale może i tą moc zdołam posiąść. Między dołem a pozytywnym myśleniem jestem ja. I tak jestem rozrywana przez te dwie siły. Prawda, z żalem do pewnych osobników ale nie przekreślająca czegokolwiek pokonuje kolejny dzień.